Ο προεγχειρητικός έλεγχος γίνεται από το χειρουργό ή/και από τον αναισθησιολόγο, στις περιπτώσεις που είναι απαραίτητη η χορήγηση οποιουδήποτε είδους αναισθησίας. Περιλαμβάνει τη λήψη λεπτομερούς ιστορικού από τον ασθενή (ατομικό και οικογενειακό ιστορικό), την κλινική εξέταση και τη διενέργεια συγκεκριμένων εξετάσεων. Είναι πολύ σημαντικό, ο ασθενής να είναι απολύτως ειλικρινής στις απαντήσεις που θα δώσει στον ιατρό του καθώς σε αντίθετη περίπτωση μπορεί να θέσει σε κίνδυνο την υγεία του. Εξάλλου, η τήρηση του ιατρικού απορρήτου είναι μέγιστη προτεραιότητα για τον ιατρό και οτιδήποτε ειπωθεί μεταξύ τους δεν ανακοινώνεται σε τρίτο πρόσωπο.

Επίσης, στον προεγχειρητικό έλεγχο περιλαμβάνεται και η ενημέρωση του γιατρού για τη φαρμακευτική αγωγή που λαμβάνετε. Θα πρέπει να έχετε σημειώσει τη φαρμακευτική σας αγωγή και να τη δώσετε στο γιατρό σας, ακόμη και αν αυτή περιλαμβάνει «φυτικά» σκευάσματα, ώστε να γνωρίζει με ακρίβεια, τι και ποιο φάρμακο θα πρέπει να κοπεί ή να αντικατασταθεί πριν το χειρουργείο.

Το πλήθος και το είδος των εξετάσεων εξαρτάται από τη βαρύτητα του χειρουργείου στο οποίο πρόκειται να υποβληθεί ο ασθενής. Ο συνήθης βασικός προεγχειρητικός έλεγχος περιλαμβάνει:

Γενική αίματος

Ομάδα αίματος

Έλεγχο πηκτικότητας

Βιοχημικό έλεγχο (σάκχαρο, ουρία, κρεατινίνη, ηλεκτρολύτες, ηπατικά ένζυμα)

Ακτινογραφία θώρακα

Ηλεκτροκαρδιογράφημα

Σε περίπτωση που ο ασθενής πάσχει από κάποιο άλλο νόσημα, μπορεί να χρειαστούν και άλλες εξετάσεις, ανάλογα με την περίπτωση. Για παράδειγμα, σε ασθενείς με παθήσεις του θυρεοειδούς πρέπει να γίνεται έλεγχος των ορμονών του θυρεοειδούς.

Εξαρτάται. Για παράδειγμα, οι ασθενείς που έχουν υπέρταση δεν πρέπει να σταματήσουν να παίρνουν τα φάρμακά τους συνήθως έως την ημέρα του χειρουργείου. Έτσι μειώνεται ο κίνδυνος υπερτασικού επεισοδίου κατά τη διάρκεια του χειρουργείου. Υπάρχουν όμως άλλα φάρμακα όπως τα αντιπηκτικά και η ασπιρίνη, τα οποία πρέπει να διακοπούν αρκετές ημέρες πριν από μία προγραμματισμένη χειρουργική επέμβαση και σε κάποιες περιπτώσεις να αντικατασταθούν από αντιπηκτικές ενέσεις.

Αυτό εξαρτάται κυρίως από το είδος του χειρουργείου αλλά και από κάποιους άλλους παράγοντες. Ωστόσο, θα πρέπει να γνωρίζετε ότι η γενική αναισθησία είναι μία πολύ ασφαλής διαδικασία κατά τη διάρκεια της οποίας οι ζωτικές λειτουργίες του ασθενούς βρίσκονται υπό πλήρη έλεγχο από τον αναισθησιολόγο. Επίσης, η γενική αναισθησία παρέχει «άνεση» τόσο στους χειρουργούς, όσο και στους ασθενείς, που δεν αγχώνονται από το περιβάλλον του χειρουργείου και για αυτό συνήθως προτιμάται.

Η χειρουργική ομάδα έχει ως πρώτη προτεραιότητά της την όσο το δυνατόν πιο ανώδυνη μετεγχειρητική πορεία του κάθε ασθενούς. Μία χειρουργική επέμβαση σε οποιοδήποτε σημείο του σώματος, προκαλεί χειρουργικό τραύμα και συνεπώς πόνο. Παρόλα αυτά στη σύγχρονη εποχή, η αντιμετώπιση του χειρουργικού πόνου κρίνεται εξαιρετικής σημασίας για τη μετεγχειρητική πορεία του ασθενούς και για την αποφυγή επιπλοκών. Νέα, εξελιγμένα αναλγητικά σχήματα (παυσίπονα) βρίσκονται πλέον στη διάθεση του χειρουργού και του αναισθησιολόγου, προσφέροντας σημαντική ανακούφιση από τον πόνο. Συμπερασματικά, η αναλγησία είναι πλέον περισσότερο εφικτή και εφαρμόσιμη και αποτελεί αναπόσπαστο κομμάτι της μετεγχειρητικής φροντίδας του ασθενούς και ανθρωπιστικό καθήκον του γιατρού.